تا انجا که می توانی بهم بیامیزشان

از مشتی از ان تندیس من

واز مشتی دیگر تندیس خود

اکنون بی در نگ تندیس ها را خرد کن

دو باره بهم بیامیزشان

از نو هر دو را بیافرین

یکی به شکل تو

و دیگری به شکل من

گل من گل توست

وگل تو گل من

دنیامون یه عالمه آدمه خوب و بد داره
                             ماهه من غصه نخور همه که دشمن نمیشن
                                                 همه که پر ترک مثل تو و من نمیشن
                                                              ماهه من غصه نخور مثل ماها فراوونه
                  خیلی کم پیدا میشه کسی رو حرفش بمونه
                                ماهه من غصه نخور گریه پناه آدماس
                                                ترو تازه موندن گل ماله اشک شبنماس
                                                             ماهه من غصه نخور زندگی بی غم نمیشه
اونی که غصه نداشته باشه آدم نمیشه
                   ماهه من غصه نخور خیلیها تنهان مثل تو
                               خیلیها با زخمای زندگی اشنان مثل تو
                                               ماهه من غصه نخور زندگی خوب داره واسش
                                                          خدا رو چه دیدی شاید فردامون باشه بهشت 
                              ماهه من غصه نخور زندگی بی غم نمیشه
                                 اونی که غصه نداشته باشه آدم نمیشه
 ماهه من غصه نخوردنیارو بسپار به خدا  
                                    هر دومون دعا کنیم تو هم جدا منم جدا

آب در دست های خود

سیبی سرخ می بُرد

خم شدم

و سیب را برداشتم

آب دست هایم را بُرد

پنجره هاش ابی باشه

من باشم و تو باشی و

یه شب مهتابی باشه

می خوام یه قصری بسازم

پنجره هاش ابی باشه

من باشم و تو باشی و

یه شب مهتابی باشه

می خوام یه کاری بکنم

شاید بگی دوسم داری

می خوام یه حرفی بزنم

که دیگه تنهام نذاری

می خوام برات از اسمون

یاسای خوشبو بچینم

می خوام شبا عکس تورو

تو خواب گلها ببینم

می خوام که جادوت بکنم

همیشه پیشم بمونی

از تو کتاب زندگیم

یه حرف رنگی بخونی

امشب می خوام برای تو

یه فال حافظ بگیرم

اگر که خوب در نیومد

به احترامت بمیرم

امشب میخوام تا خود صبح

فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت

خدا خدا خدا

خدا کنم

می خوام تورو قسم بدم

به جون هر چی عاشقه

به جون هر چی قلب ساده رنگ گل شقایق

که وقتی که من نبودم

بی خبر از اینجا نری

بدون یه خدافظی

پر نزنی تنها نری

یه موقعی فکر نکنی

دلم واست تنگ نمیشه

فکر نکنی اگه بری

زندگی کم رنگ نمیشه

اگه بری شبا چشام یه لحظه هم خواب ندارن

اسمونای ارزوم یه قطره مهتاب ندارن

راستی دلت میاد بری

بدون من بری سفر

بعدش فراموشم کنی

برات بشم یه رهگذر

اصلا بگو که دوست داری

اینجور دوست داشته باشم؟

اسم تورو مثل گلا

تو گلدونا کاشته باشم؟

می خوام که تا خود صبح

فقط برات دعا کنم

برای خوشبخت شدنت

خدا خدا خدا

خدا کنم

هنوزم فرصتي باشه

هنوزم بين ما شايد،

يه حس تازه پيداشه

يه راهي رو به من وا كن

تو اين بيراهه بن بست

يه كاري كن براي ما ،

اگه مايي هنوزم هست

به من چيزي بگو از عشق

از اين حالي كه من دارم

من از احساس شك كردن ،

به احساس تو بيزارم

تو هم شايد شبيه من

تو اين برزخ گرفتاري

تو هم شايد نميدوني

چه احساسي به من داري

گريزي جز شكستن نيست

منم مثل تو مي دونم

نگو بايد بريد از عشق

نه مي توني نه مي تونم

كه مرحم درد است عاشقان را .

و تنهاييت را قسمت ميكنم ...

با تنها ترين عاشق.

و امان مي برم از شقاوت مرگ.

و سپيده دم

ياس را به عطر افشاني خواهم خواست

اگر دل به دلم بسپاري.

وبوي خنك نسيم صبح را

با هم استنشاق خواهيم كرد

اگر تو بخواهي.